Souwuel de Sofa wéi och d'Bett kënnen net ouni d'Ënnerstëtzung vun de Féiss auskommen.

All Produkter, déi op Architectural Digest virgestallt ginn, ginn onofhängeg vun eisen Editeuren ausgewielt. Mir kënnen awer eng Entschiedegung vun Händler an/oder fir Produkter kréien, déi iwwer dës Linken kaaft goufen.
Wann Dir esou vill am Internet surft wéi mir, hutt Dir an de leschte Joren wahrscheinlech vill komesch a memorabel Canapéen gesinn. (Déi ikoneschst Canapéen bleiwen fir ëmmer an Ärer Erënnerung agebrannt.) Wëllt Dir den Numm vun deem Canapé wëssen, deen ausgesäit wéi eng Täsch Broutcher? Wëllt Dir d'Geschicht hannert dem Jabba's Hut Canapé wëssen, deen zu engem weltwäite Miwwelmeme ginn ass? Oder frot Dir Iech vläicht iwwer d'Verbindung tëscht deem Cartoon-Lëpsen-Canapé an dem surrealistesche Kënschtler Salvador Dalí? Maacht Iech keng Suergen, mir hunn all d'Äntwerten fir Iech. Hei sinn 14 ikonesch Canapéen, déi Dir wësse musst, fir Är Togo-begeeschtert Frënn z'impressionéieren, a wou Dir se kaaft.
Am Joer 1930 huet en onwahrscheinleche bekannten amerikaneschen Architekt mam Numm Philip Johnson en ufanks däitschen Architekt mam Numm Ludwig Mies van der Rohe gefrot, säin Appartement zu New York City ze designen. De Mies war e beschäftegte Mann: hie hat just de Barcelona Pavillon fäerdeg gestallt, d'Villa Tugendhat fäerdeg gestallt a gouf zum Direkter vum Bauhaus ernannt. Mä hien huet den Optrag, deen sech op d'Innenarchitektur beschränkt huet, als eng Geleeënheet benotzt, fir e puer vu senge kierzlech fäerdege Miwweldesignen an den USA ze promoten. Wéi sech erausgestallt huet, huet de Projet en anert Mies-Signature-Stéck ervirbruecht, dat souwuel am Numm wéi och an der Form praktesch war: de Sofa. Dëst schéin geformt Stéck - mat engem handgenähte Kouleder-Sëtz an engem zylindresche Polsterkëssen, dat op enger afrikanescher Mahagoni-Plattform mat Réierbänner läit. Stolbeen—passte natierlech an déi kleng Wunneng.
Mä et war dem Johnson säin nächst Projet, dat berühmt Glashaus zu New Canaan, Connecticut, dat 1949 fäerdeg gestallt gouf, dat dem Sofa déi meescht Opmierksamkeet gezunn huet. Hei huet déi onopfälleg Form vum Stéck eng kloer Vue duerch d'Fënsteren op déi fräi Vue hannendrun erméiglecht. Natierlech gouf et séier zu engem gesichten Artikel. D'Sofaen, déi deier a komplex ze produzéieren waren, goufen a ganz klenge Chargen zu Berlin produzéiert bis 1964, wéi de Knoll d'Produktioun iwwerholl huet (e neie Sofa kascht ongeféier 14.000 Dollar). Tatsächlech war et de Knoll, net de Mies, deen dem Sofa 1987 "Barcelona" genannt huet, well en 1987 fir d'Spuenesch International Ausstellung 1929 opfälleg Ähnlechkeet mam Barcelona-Stull a Hocker hat.
De Marshmallow Sofa, dee vum George Nelson fir den Herman Miller entworf gouf, steet am Kannerzëmmer vun engem Haus zu Malibu Hills, dat vum Michael Boyd entworf gouf.
Gëtt et eppes méi léif wéi e Marshmallow-Sofa? D'Geschicht erzielt, datt dës wonnerbar Iddi vum amerikaneschen Industriedesigner George Nelson an den 1950er Joren entstanen ass. Deemools huet e Plastikhersteller him gesot, datt seng Firma Scheiwe vum Material präge kéint, déi beim Erhëtzen eng glat Vinylbeschichtung kréien. Theoreetesch kéinte si en einfachen ... kreéieren. Metallrahmen an dann 18 "Marshmallows" drop befestegen. Mee et war net sou einfach. Schlussendlech konnt den Hiersteller d'Bestellung net erfëllen, an all Këssen musst een nom aneren gepolstert ginn, wat den Design vum Sofa vill méi komplex gemaach huet wéi dat ursprénglecht Konzept. Trotzdem huet den Herman Miller 1955 e Kontrakt fir d'Produktioun vum Sofa ënnerschriwwen. No néng Joer luesen Verkaf hunn si de Produit, deen zu enger Pop-Ikon ginn war, agestallt. Drësseg Joer méi spéit hunn Vitra an Herman Miller de Sofa nei agefouert (ugefaange bei 5.285 Dollar).
De franséischen Designer Michel Ducaroy krut d'Inspiratioun fir seng elo populär Sofa-Kollektioun, wéi hien eng Kéier moies seng Zänn gebotzt huet. Hie sot, datt d'Aluminium-Zännpasta-Tube, déi hie entworf huet, "wéi e Kamäin zesummeklappt, un béide Enden zou". Et war dës einfach Observatioun, déi säin ikoneschst Design, den Togo Sofa, inspiréiert huet. Den Togo Sofa, dee vu Ligne Roset hiergestallt a verkaaft gëtt, ass e mëllen, gekrauselte Sofa, deen de Buedem no uewe rutscht. Zu de Fans gehéieren d'Innenarchitektin Kelly Wearstler, de Museker Lenny Kravitz, de Schauspiller Colman Domingo an d'Moudikon Clara Cornet, déi seet, datt hire Sofa aus Konschtlieder souwuel stilvoll wéi och kannerfrëndlech ass. Dir kënnt en iwwer Ligne Roset oder, viru kuerzem, Design Within Reach kafen, ab $1.930.
Dëse Sofa gëtt dacks "Bellini Sofa" genannt, nom italieenesche Schëpfer Mario Bellini. Mee et ass derwäert, sech un den offiziellen Numm vum Sofa ze erënneren (de Bellini huet jo och aner Sofaen entworf). An engem Interview mam AD d'lescht Joer sot hien, datt hien, fir Camaleonda ze kreéieren, "zwee Wierder kombinéiert huet: Camaleonte, wat Chamäleon bedeit, en ongewéinlecht Déier, dat sech un seng Ëmwelt upasse kann; an onda, wat Well bedeit". Dat selwer erfonnt Wuert reflektéiert déi onendlech Adaptabilitéit vum Sofa-System, deen hien 1970 fir B&B Italia entworf huet, bei deem kugelfërmeg Moduler aus Stoffbezunnen Polyurethan gemaach a mat einfachen agebaute Karabiner zesummegebonne goufen, fir onendlech Kombinatiounen ze kreéieren, vu modulare Sofaen a Fotellen bis zu Puffs a Chaiselongues. De Sofa gouf 1979 ausser Produktioun gesat, awer an de leschte Joren, well en zu engem Stärprodukt ginn ass (en ass an den Haiser vum Beastie Boy Mike D, Athena Calderone a Chrissy Teigen opgetaucht), huet B&B Italia decidéiert, d'Produktioun nëmme mat recycléierten oder recycléierbare Materialien nei unzefänken. Haut ass et zum Vertrieder vum "Blob Sofa" Trend ginn.
1973 huet de Schwäizer Designer Ubald Klug e Sofa mam Numm Terrazza entworf, inspiréiert vun Terrassenlandschaften. Den New Yorker huet en "komesch" genannt. De modulare Sofa, dee vun de Sede produzéiert gouf, besteet aus siwe gradientéierte Liederkëssen pro Eenheet, déi op engem rechteckege Fouss placéiert sinn. Wéi d'Kelly Wearstler bemierkt, ass de Fouss onendlech auszéibar: "Dir kënnt e Sofa hunn, deen 50 Fouss laang oder 60 Fouss laang ass, wann Dir wëllt." Si ass eng vun de ville zäitgenëssesche Designer, déi de "komeschen" Sofa ugeholl hunn. Aner Designer sinn den Adam Charlap Hyman, den Yves Behar an de Mick Jagger, deen op der Terrazza fotograféiert gouf. E ass iwwer de Sede verfügbar fir ab 12.170 Dollar.
Kennt Dir dee Sofa, deen ausgesäit wéi e puer Stécker Kaugummi? De Sofa, deen déi meescht Leit hautdesdaags scherzerreg de "Chiclet Sofa" nennen, gouf 1976 vum Herman Miller Hausdesigner Ray Wilkes als Wilkes Modular Sofa Group entworf. Wilkes huet eng nei Maschinn benotzt, fir Schaumstoff an eng Form ze sprëtzen, fir e ronne Sofa ze kreéieren, deen dann mat dem zwee-Wee-Stretchstoff vun Herman Miller gepolstert a modular zesummegesat gouf, fir e Stull oder en Dräi-Sëtz-Sofa ze bilden. Nodeem den Design viru kuerzem an der Popularitéit geweckt ass, huet Herman Miller de Sofa nei agefouert, ab $2.295, an en huet USB-Ladeports an nei Polsteroptiounen vun der Mark Maharam.
Viru genee 50 Joer huet den Hans Hopfer de Lounge Sofa fir de Roche Bobois entworf. De modulare Sëtzsystem besteet aus dräi einfache gepolsterten Elementer, déi kombinéiert oder zu enger onendlecher Zuel vu méigleche Konfiguratioune gestapelt kënne ginn: e Fotell, e Sofa, e Bett oder souguer - wann Dir léiwer hutt - e ganze Wunnzëmmer. Als einfache Set vu rechteckege Moduler krut de Sofa séier de méi usprochsvollen Spëtznumm "Mahjong Sofa", eng Referenz op dat chinesescht Mahjong-Spill. Iwwer d'Jore gëtt de Sofa nach ëmmer vu Roche Bobois verkaaft an ass an onzählege Stéit opgetaucht (mir hunn viru kuerzem een ​​am Bretman Rock sengem Open Door Magazin gesinn), mat senge Këssen, déi mat Stoffer vu Marken wéi Kenzo, Missoni Home a Jean Paul Gaultier nei gepolstert sinn.
D'Florence Knoll sot dacks, datt si nëmme Miwwelen entworf huet, wann "d'Aarbecht e Miwwelstéck verlaangt huet an et kee gouf". Dës Stécker ware "Plazhalter, déi keen anere wollt maachen". Sou war et och mat dësem Sofa, deen 1954 entworf gouf a mat sengem fräiliegende Stahlrahmen a Been an dem super-personaliséierte oprechte Sëtz direkt zu engem ikoneschen a symbolesche Stéck vun hirer Aarbecht gouf, eng Zort Hommage un hire Mentor Ludwig Mies van der Rohe. Och wann et onzueleg Mol kopéiert gouf, hunn nëmme wéineg et fäerdeg bruecht, déi perfekt Proportiounen an d'Handwierkskonscht vum Original z'erreechen. Verfügbar op dwr.com ab $9.723.
De Rodman Primack vun AD100 RP Miller a säi Mann Rudy Weissenberg an hirem Haus zu Mexiko-Stad mat Soriana-Miwwelen, déi vum Tobia an Afra Scarpa entworf goufen.
Berüümt Designen entstinn dacks aus enger Erausfuerderung. Am November 1969 kruten den Tobia an d'Afra Scarpa en dréngenden Uruff vum Miwwelbauer Cesare Cassina: Kéint den italieeneschen Architekt (dem Carlo säi Papp war och e bekannten Architekt) a seng Fra e komplett neie Sofa fir d'Kölner Messe am Januar designen? D'Scarpas hunn de Sofa Soriana entwéckelt, e Block Polyurethan-Schaum, deen a Lieder agewéckelt an an der Mëtt vun engem glänzende Metallsträifen zesummegehale gëtt. „D'Liederbezuch soll net gespannt sinn“, huet de Scarpa spéider erkläert. „Amplaz soll et ausgesinn wéi mëllen, gefalteten Stoff, deen ëm eng mëll Mass gefaalt ass, deen duerch eng Zort riseg Metallfieder festgehale gëtt.“ De Sofa gouf 1982 ausser Produktioun geholl, awer wéi Designer a Geschmaachsmécher wéi d'Kelly Wearstler (si huet dës Sofaen gär!) an de Rodman Primark ugefaangen hunn, e Retro-Look ze fuerderen, huet d'Cassina decidéiert, den Design fréier dëst Joer erëm ze bréngen.
Stellt Iech vir, Dir géift e Sofa ronderëm Är Konschtsammlung designen. Dat ass et, wat de Vladimir Kagan inspiréiert huet, säi vläicht bekanntst Stéck, de Serpentine Sofa, ze kreéieren. Et waren an den 1950er Joren, a seng Clienten hunn abstrakt expressionistesch Biller gesammelt, déi eng Lück um Maart opgedeckt hunn, déi de Miwweldesigner aus Manhattan gesinn huet: e Sofa fir Konscht ze kucken. "Mir brauche net all wéi Vigel op Telefonsleitungen ze sëtzen", sot hien. Fir dëse Besoin ze decken, huet hien de wellenförmegen Sofa mat Rollen fir eng einfach Bewegung entworf. Hautdesdaags ass e Standard-Sofa vun 11 Fouss iwwer d'Holly Hunt verfügbar, awer déi meescht Clienten vum Kagan (wéi d'Celebritéiten aus Manhattan, déi hien inspiréiert hunn) léiwer en op Mooss maachen ze loossen.
Okay, dat ass eng zimlech kniffleg Fro. D'Geschicht fänkt mat engem Aquarell vum Salvador Dalí aus dem Joer 1935 un, an deem de surrealistesche Kënschtler de Mond vun der Schauspillerin Mae West als Sofa duergestallt huet - e Miwwelstéck, dat sou provokativ war, datt de britesche Konschtmécen Edward James hien och gefrot huet, een ze designen. Zur selwechter Zäit, wéi den Dalí dës Stécker fir de James, iwwer de Kanal, geschaf huet, huet de Paräisser Innenarchitekt Jean-Michel Frank säin eegent Stéck fir d'Moudedesignerin Elsa Schiaparelli gemaach - e Sofa a Form vu Lëpsen. D'Iddi gouf an den 1930er Joren e puermol nei iwwerdenkt, all Kéier e bëssen anescht, an et gouf d'Inspiratioun fir den italieeneschen Designer Franco Audrito vu Studio 65, deen 1970 grad den Optrag krut, e Fitnesszentrum zu Mailand ze designen. Den Audrito huet sech mam Schaummiwwel-Innovator Gufram zesummegedoen, fir deen elo ikonesche Cartoon-Sofa mam Numm Marilyn (haut Bocca) ze kreéieren, nom Stär mat de roude Lëpsen an dem Lippenstift-liebten Fitnessstudiobesëtzer Marilyn Garroschi. De Gufram produzéiert de Sofa nach ëmmer a verschiddene Faarwen, dorënner ee mat engem Lëpsenrank!
1968 huet déi italieenesch Architektin Cini Boeri ugefaange mat Experimentéiere mat Sëtzméiglechkeeten aus engem einfache gegossene Polyurethan-Material, dat a eraushuelbare Bezich agewéckelt konnt ginn, wéi d'Schlofsäck vun hire Kanner. Déi sougenannt Strips-Kollektioun, benannt no hirem einfach ofzehuelenden Design, war sou praktesch wéi jee: "D'Schuel konnt ewechgeholl, gewäsch, nei ersat, nees ugedoe an dann zougemaach ginn wéi e Polyurethan-Kleed", huet si 1974 geschriwwen. Dës modular Still, Canapéen a Better, déi ausgesinn wéi Bausteng a Daunenjacketten, goufen 1971 offiziell vum italieenesche Produzent Arflex presentéiert (si produzéieren haut nach ëmmer Strips, mat Canapéen ab 8.150 Dollar). Haut, wou den Trend vun de modulare Sëtzméiglechkeeten aus den 70er Joren weider wiisst, schwieren Designer weltwäit hir Loyalitéit. De bekannte Architekt Frank Gehry huet e puer Stéck Strips a sengem Haus zu Santa Monica, an den AD100-Talent Charles de Lisle huet e puer gréng Strips bei senger Renovatioun vum Sea Ranch Lodge a Kalifornien benotzt. Dir kënnt een neien op Arflex ab $8.150 kafen, oder wann Dir Gléck hutt, fannt Dir een gebrauchten op 1stDibs fir e bësse manner.
Enn der 1960er Joren huet Frankräich sech beméit, seng krank Designindustrie nees zum Liewen ze erwecken, wéi et eng brillant Iddi krut: eng lieweg Neiinterpretatioun vun de Wunnenge vum President Georges Pompidou am Élysée-Palais vun engem jonke franséischen Talent mam Numm Pierre Paulin. Dem Paulin seng aussergewéinlech Zëmmeren hunn e puer aussergewéinlech Stécker gewisen: skulptural Canapéen a Fotell, déi aus Holzstreifen geformt waren, déi a Schaumstoff a Lieder gewéckelt waren. Wärend d'Sëtzer sécherlech e Succès bei besichende Dignitäre waren, huet d'Kollektioun, déi de meeschte als Élysées bekannt ass, eréischt an den fréien 2000er Joren an der Demisch Danant Galerie zu New York opgetaucht ass. „D'Leit woussten iwwer Paulin, awer si woussten net iwwer déi franséisch Stécker“, erkläert d'Suzanne Demisch. „Och dunn ware se schwéier ze fannen.“ De Couture-Designer Nicolas Ghesquière huet déi éischt Stécker op de Maart kaaft. Wärend dës rar Originaler, déi kuerz vum franséische Produzent Alpha produzéiert goufen, awer ëm 1973 agestallt goufen, schwéier ze fannen sinn, bitt d'Ralph Pucci Gallery zu New York elo eng nei erausginn Versioun un. Fir eng méi bezuelbar Optioun, kuckt Iech d'Paulin Versioun vum Kürbis un, déi hien 2007 fir de franséische Produzent Ligne Roset kreéiert huet.
Wann de Kanye West eng Saach kloer gemaach huet, dann ass et seng Léift fir de Jean Royère, besonnesch fir de franséischen Designer säi elo berühmte Polar Bear-Sofa. (Hien huet AD gesot, datt hien säi Maybach verkaaft huet, fir en sech ze leeschten.) Wat ass d'Geschicht hannert dësem beléifte Wunnzëmmer? Am Joer 1947, wéi hien d'Appartement vu senger Mamm zu Paräis renovéiert huet, huet de Royère e ronne Sofa mam Numm Boule installéiert, dee mat mëllen Samt bedeckt war, deen spéider de charmante Spëtznumm vum Design, Ours Polaire - "Wäisse Bier", inspiréiere sollt. Wéi de Royère en op der Art et Industrie Foire "La Résidence Française" virgestallt huet, war ganz Paräis iwwerrascht. Awer d'Bestellunge sinn séier erakomm. De Büro vum franséischen Ausseminister zu Helsinki huet zwee Still bestallt; de Schah vum Iran huet och e puer fir den Iesszëmmer an d'Bar am Haus vu senger Duechter Shahnaz zu Teheran kaaft.
De Patrick Seguin, e franséische Konschthändler, deen zesumme mam Jacques Lacoste zwéi Bicher iwwer d'Royère publizéiert huet, schätzt, datt et nëmmen ongeféier 150 Stécker vun Äisbieren gëtt. Hir Raritéit spigelt sech an hiren an d'Luucht gaangen Präisser erëm: Haut kascht e Set (zwee Fotellen an e Sofa) ongeféier 1 Millioun Dollar; de Sofa eleng kascht 600.000 Dollar. Awer zënter den fréien 2000er Joren hunn d'Designen hire Wee an d'Wunnzëmmer vu Prominenten fonnt, vum Larry Gagosian bis zur Ellen DeGeneres. Haut, dank der nei gegrënnter Maison Royère, ass de Sekundärmaart net méi déi eenzeg Optioun. Rezenséiert Nodréck kënnen op Bestellung bestallt ginn.
© 2025 Condé Nast. All Rechter reservéiert. Duerch eis Partnerschafte mat Händler kann Architectural Digest e Prozentsaz vum Verkaf vu Produkter verdéngen, déi iwwer eis Säit kaaft ginn. D'Material op dëser Säit däerf net reproduzéiert, verdeelt, iwwerdroen, gecacht oder soss benotzt ginn, ausser mat der viraus schrëftlecher Erlaabnes vu Condé Nast. Reklamméiglechkeeten